Η Τουρκία θέλει άδεια για το καλώδιο. Η Ελλάδα λέει όχι. Και η Γαλλία μπαίνει πλέον στο κάδρο.
Αυτό είναι το νέο γεωπολιτικό τρίγωνο που διαμορφώνεται γύρω από τον Great Sea Interconnector, το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας και Κύπρου, το οποίο μετά την είσοδο της γαλλικής Meridiam περνά σε μια εντελώς διαφορετική φάση.
Η Άγκυρα επαναφέρει την απαίτηση να ενημερώνεται και ουσιαστικά να συναινεί στις εργασίες που αφορούν την πόντιση και τις έρευνες για το καλώδιο, επικαλούμενη τις δικές της μονομερείς αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα, από την άλλη, απορρίπτει τη λογική ότι απαιτείται τουρκική άδεια για την υλοποίηση του έργου.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία:
Η Τουρκία δεν ζητά απλώς ενημέρωση. Επιχειρεί να δημιουργήσει προηγούμενο.
Ένα προηγούμενο που, εάν γινόταν αποδεκτό, θα έδινε στην Άγκυρα τη δυνατότητα να εμφανίζεται ως συνδιαχειριστής μιας θαλάσσιας περιοχής όπου η Ελλάδα ασκεί τα δικαιώματά της.
Αυτό ακριβώς είναι το μοντέλο της «Γαλάζιας Πατρίδας»: όχι απαραίτητα η άμεση σύγκρουση, αλλά η σταδιακή μετατροπή των τουρκικών διεκδικήσεων σε τετελεσμένα.
Το GSI όμως δεν είναι πλέον μόνο ελληνική υπόθεση
Το μεγάλο λάθος της Άγκυρας θα ήταν να θεωρήσει ότι απέναντί της βρίσκεται μόνο η Αθήνα.
Το GSI είναι ευρωπαϊκή ενεργειακή υποδομή. Το τμήμα Ελλάδας–Κύπρου έχει ενταχθεί στα ευρωπαϊκά έργα κοινού ενδιαφέροντος και έχει λάβει σημαντική ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Η ίδια η κοινοπραξία του έργου επισημαίνει ότι το καλώδιο Κρήτης–Κύπρου έχει μήκος περίπου 898 χιλιόμετρα και χρηματοδοτείται με 657 εκατ. ευρώ από το Connecting Europe Facility. (Great Sea Interconnector)
