#Ελλάδα #Κύπρος #ΑΟΖ #Τουρκία
Η επανεκκίνηση των τεχνικών συνομιλιών Ελλάδας–Αιγύπτου μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για μια ιστορική εξέλιξη στα ανατολικά όρια της ελληνικής ΑΟΖ. Γιατί, όμως, ένα τόσο κρίσιμο εθνικό ζήτημα δεν βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης;
Από χθες το βράδυ, σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδονται, οι υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Αιγύπτου έδωσαν εντολή στα επιτελεία τους να οργανώσουν την άμεση έναρξη τεχνικών συζητήσεων για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δύο χωρών.
Πρόκειται για μια εξέλιξη με δυνητικά ιστορική σημασία. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο χάρτης που θα μπορούσε να αποτυπώσει έμπρακτα την επήρεια του Καστελόριζου στην οριοθέτηση ΑΟΖ, ενισχύοντας τη θέση της Ελλάδας στο ανατολικότερο άκρο της Μεσογείου.
Για δεκαετίες, η αναγνώριση της επήρειας του συμπλέγματος του Καστελόριζου αποτελεί στρατηγικό στόχο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και σημείο έντονης αντιπαράθεσης με την Τουρκία. Και υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στη διατύπωση των ελληνικών θέσεων και στην επίτευξη μιας διμερούς συμφωνίας που θα τις ενσωματώνει σε συγκεκριμένη οριοθέτηση.
Η Αίγυπτος, η πολυπληθέστερη αραβική χώρα και σημαντικός παράγοντας στην Ανατολική Μεσόγειο, μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια.
Εφόσον οι συνομιλίες καταλήξουν σε συμφωνία, η Ελλάδα θα μπορούσε να ενισχύσει ουσιαστικά τη θέση της στην περιοχή ανατολικά της Ρόδου, με προοπτική να συμπεριληφθεί το Καστελόριζο σε μια ευρύτερη διαδικασία οριοθέτησης. Η χάραξη, βεβαίως, δεν είναι δεδομένη: θα εξαρτηθεί από τις διαπραγματεύσεις και τους όρους που θα αποδεχθούν οι δύο πλευρές.
Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα μπορούσε να δημιουργήσει ευνοϊκότερες προϋποθέσεις και για το επόμενο μεγάλο ζητούμενο: την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.
Άλλοι με τη Λιβύη, άλλοι με την Αίγυπτο
Η συγκυρία έχει ιδιαίτερη σημασία μετά την κύρωση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου από το κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης και τις αντιδράσεις που ακολούθησαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Αίγυπτο και το Ισραήλ.