googleb1fd7cd7ef71feda.html

Τρίτη 25 Αυγούστου 2026

Ο «Πυρσός» και η τελευταία μάχη του συμμοριτοπόλεμου!

 

#Πυρσός, #συμμορίτες, #ΚΚΕ, #Τίτο, #Stalin, #Γράμμος #Βίτσι

Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία που δεν μπορούν να κατανοηθούν χωρίς να απαλλαγούμε από τους μύθους που δημιουργήθηκαν γύρω τους. Ο Αύγουστος του 1949 και η επιχείρηση «Πυρσός» είναι μία από αυτές. Στις πλαγιές του Γράμμου και του Βίτσι δεν κρίθηκε απλώς μια στρατιωτική αναμέτρηση. Κρίθηκε η τελική έκβαση μιας ένοπλης σύγκρουσης που είχε αφήσει πίσω της μια χώρα εξαντλημένη από την Κατοχή και τον συμμοριτοπόλεμο.

Το καλοκαίρι του 1949 ο ΔΣΕ βρισκόταν ήδη σε εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. Το κλείσιμο των γιουγκοσλαβικών συνόρων τον Ιούλιο είχε στερήσει από τις δυνάμεις του σημαντικές οδούς ανεφοδιασμού και στρατόπεδα εκπαίδευσης. Η επιλογή να μετατραπεί το αντάρτικο σε τακτικό στρατό είχε επίσης περιορίσει την ευκινησία του, ενώ οι απώλειες, οι λιποταξίες και η αδυναμία αναπλήρωσης των δυνάμεων είχαν δημιουργήσει ένα ολοένα μεγαλύτερο πρόβλημα.

Στην άλλη πλευρά, ο Εθνικός Στρατός είχε πλέον αποκτήσει σαφή επιχειρησιακή υπεροχή. Η ανάληψη της αρχιστρατηγίας από τον Αλέξανδρο Παπάγο, η συγκεντρωτική διοίκηση, η εντατική εκπαίδευση, ο σύγχρονος εξοπλισμός και ο αποτελεσματικότερος σχεδιασμός δημιούργησαν μια δύναμη ικανή να πραγματοποιήσει την τελική επίθεση. Η αριθμητική διαφορά ήταν τεράστια: περίπου 150.000 άνδρες του ΕΣ απέναντι σε περίπου 15.500 μαχητές του ΔΣΕ στον Γράμμο και το Βίτσι.

Σκάκι στο Αιγαίο, με πιόνια από χαρτί!

 


Στο Αιγαίο οι μεγάλες ανατροπές ποτέ δεν έγιναν με σχεδιασμούς επί χαρτών. Τα νησιά του Βορείου Αιγαίου τα εξασφάλισε το θωρηκτό «Αβέρωφ», όταν «μεθ' ορμής ακαθέκτου…» απέκλεισε το «Χαμιδιέ» και τον υπόλοιπο τουρκικό στόλο πίσω από τα Στενά των Δαρδανελλίων.

Τα Δωδεκάνησα προέκυψαν μετά τη νίκη των συμμάχων της Ελλάδας επί των δυνάμεων του Άξονα, που εξανάγκασε την Ιταλία να τα παραχωρήσει.

Η μισή Κύπρος δεν χάθηκε επειδή η Τουρκία την ενέταξε σε κάποιο θαλάσσιο πάρκο, αλλά όταν οι «Χατζηαβάτηδες» της στρατιωτικής χούντας προσπάθησαν πραξικοπηματικά να επιβάλουν το ανδρείκελό τους, τον Σαμψών, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις για να αντιδράσουν στην τουρκική εισβολή — αναγκάζοντας τον Καραμανλή να πει πως «η Κύπρος κείται μακράν», για να μη διακινδυνεύσει και κάποιο άλλο νησί.

Αυτό που θέλω να επισημάνω, λοιπόν, είναι πως όσες φορές άλλαξαν τα σύνορα, είχε προηγηθεί η κλαγγή των όπλων.
Ό,τι παίζεται τώρα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, με τα καλώδια και τους θαλάσσιους χωροταξικούς σχεδιασμούς, είναι μια παρτίδα σκάκι.

Η Ελλάδα, με τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο, κονιορτοποίησε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ενώ με την παρουσία της Chevron νοτίως της Κρήτης διατύπωσε ευθαρσώς, και με πράξεις, τις προθέσεις της.

Astronomy Picture Of The Day: Earth isn’t a cosmic lottery ticket — new models show our world was practically inevitable!

 

Βlack Hole

For decades, planetary scientists treated Earth’s existence like a rare jackpot: the right size, the right distance from the Sun, the right conditions for life — all somehow lining up by pure chance. New simulations presented at the Origins 2026 conference in Paris are rewriting that story. Planetary scientist Nader Haghighipour of the University of Hawaii and his team ran more than 1,000 high-fidelity simulations of the late stages of terrestrial planet formation. Unlike earlier models that started with carefully chosen “solar-system-like” setups, these runs began from completely random distributions of planetesimals and planetary embryos. No assumptions. Just physics. The result? A planet the size of Earth forming at roughly 1 astronomical unit (Earth’s actual distance from the Sun) emerges as a natural, recurring outcome. Venus appears about 28% of the time and often stays in or near the habitable zone. Mars shows up repeatedly as a smaller body near its real orbit. In short, our familiar planetary lineup isn’t a fluke — it’s what the laws of physics tend to produce in a protoplanetary disk with a realistic, non-uniform distribution of solid material. Haghighipour puts it bluntly: “There is no reason to believe that our Earth is a fluke.” Tiny differences in the starting conditions can still send systems down wildly different paths, but the pathway that leads to an Earth-like world is surprisingly robust. The same simulations also hint that Earth-sized (and slightly larger) planets in the habitable zones of Sun-like stars should be common across the galaxy. Detecting life on those worlds remains far beyond our current technology. Yet understanding exactly how Earth became habitable — without any special pleading — gives us a much clearer target. Life may not be rare. The conditions that allow it to arise may simply be what nature does when you let the physics run free

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2026

Το Σχέδιο Άτσεσον: η χαμένη ευκαιρία της Ένωσης!


Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία κατά τις οποίες ένα έθνος βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη επιλογή: αποδέχεται έναν επώδυνο συμβιβασμό για να πετύχει έναν μεγάλο στρατηγικό στόχο ή απορρίπτει τον συμβιβασμό, προσδοκώντας μια καλύτερη λύση στο μέλλον. Το καλοκαίρι του 1964 η Ελλάδα και η Κύπρος βρέθηκαν ακριβώς μπροστά σε αυτό το δίλημμα. Και, εκ των υστέρων, η απόφαση του Αυγούστου εκείνου του έτους μοιάζει με μία από τις μεγαλύτερες χαμένες ευκαιρίες της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Το καλοκαίρι του 1964 ήταν εκρηκτικό για την Κύπρο.

Στις 5 Ιουνίου, ο Αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον έστειλε στον Τούρκο πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού την περίφημη αυστηρή επιστολή του, με την οποία κατέστησε σαφές ότι η Άγκυρα δεν μπορούσε να θεωρεί δεδομένη την αμερικανική υποστήριξη σε περίπτωση τουρκικής στρατιωτικής επέμβασης στην Κύπρο. Η τουρκική εισβολή αποτράπηκε.

Ακολούθησε η επίσκεψη του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον. Εκεί τέθηκαν οι βάσεις για την έναρξη των συνομιλιών της Γενεύης, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με ουσιαστικό διαπραγματευτή τον Αμερικανό διπλωμάτη Ντιν Άτσεσον.

Όμως στην ίδια την Κύπρο η κατάσταση παρέμενε πολεμική. Οι συγκρούσεις στην περιοχή της Μανσούρας κλιμακώθηκαν και οδήγησαν στον τουρκικό βομβαρδισμό της Τηλλυρίας, από τις 4 έως τις 8 Αυγούστου 1964. Η απειλή μιας γενικευμένης τουρκικής επέμβασης παρέμενε απολύτως πραγματική.

Και τότε ήρθε η πρόταση που έμελλε να γίνει γνωστή ως Σχέδιο Άτσεσον.

Στις 20 Αυγούστου 1964, οι προτάσεις υποβλήθηκαν επισήμως στην ελληνική κυβέρνηση.

Η ουσία του Σχεδίου

Η ουσία του σχεδίου ήταν μία λέξη που σήμερα συχνά παραλείπεται από τη συζήτηση:

Ένωση.

Το σχέδιο προέβλεπε άμεση Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, με πλήρη άσκηση της ελληνικής κυριαρχίας, ελληνική κυβέρνηση, ελληνική νομοθεσία και ελληνική διοίκηση.

Η Τουρκία δεν αποκτούσε κυριαρχία στην Κύπρο.

Προβλεπόταν η εκμίσθωση στην Τουρκία στρατιωτικής βάσης στην Καρπασία για πενήντα χρόνια, σε έκταση που δεν θα υπερέβαινε το 4,5% της συνολικής έκτασης της Κύπρου. Η κυριαρχία, όμως, θα παρέμενε ελληνική. Τα σημαντικότερα χωριά της Καρπασίας και το μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα θα εξαιρούνταν από την περιοχή της βάσης.

Παράλληλα, προβλεπόταν ένα εκτεταμένο πλαίσιο προστασίας των Τουρκοκυπρίων: μειονοτικό καθεστώς αντίστοιχο με εκείνο της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, δυνατότητα διορισμού Τούρκων επάρχων σε δύο επαρχίες, ειδικός σύμβουλος για τις μουσουλμανικές υποθέσεις και μόνιμος εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην Κύπρο για την εποπτεία της εφαρμογής των συμφωνιών.

Το σχέδιο προέβλεπε ακόμη ελληνοτουρκικό κοινό αμυντικό όργανο, με αμερικανική συμμετοχή, το οποίο θα επεκτεινόταν και στην πολιτική και τουριστική συνεργασία.

Και υπήρχε μια ακόμη πρόνοια εξαιρετικής σημασίας για τον Ελληνισμό: η Τουρκία θα αναλάμβανε την υποχρέωση να δεχθεί τους απελαθέντες Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και να αναγνωρίσει γι' αυτούς το προβλεπόμενο μειονοτικό καθεστώς, ενώ θα δεσμευόταν να σεβαστεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της για την Ίμβρο και την Τένεδο.

Επομένως, το Σχέδιο Άτσεσον δεν ήταν απλώς μια πρόταση για την Κύπρο. Ήταν μια προσπάθεια συνολικής ελληνοτουρκικής διευθέτησης.

Άρχισαν οι λαθροεπιθέσεις!

 


Πακιστανός λαθροέποικος σε αμόκ επιτέθηκε με μαχαίρι και και μαχαίρωσε επιβάτη μέσα σε συρμό του τραμ στη Βούλα, άρχισε να καταδιώκει & άλλους παρευρισκόμενους που ήταν μαζί του, ενώ κινήθηκε απειλητικά &κατά του οδηγού του συρμού. Αναζητείται ο λαθροεισβολέας Πακιστανός που διέφυγε.

Astronomy Picture Of The Day: Floating in the Void: Nature’s Tiny Star Factories!

 

#NASA, #Space, #astronomy, #διάστημα

Βlack Hole

This stunning Hubble portrait reveals one of the universe’s rarest stellar nurseries: Free-floating Evaporating Gaseous Globules—nicknamed frEGGs. These dark, dense knots of gas and dust drift alone through space like cosmic islands, their outer layers being slowly stripped away by the fierce ultraviolet glare of nearby massive stars. Yet inside these shrinking cocoons, gravity is still winning. Some of the densest cores are collapsing right now, quietly forging new low-mass stars—future suns taking shape in the most unlikely of places. Isolated, eroded, and yet defiantly creative, these free-floating globules are a reminder that even as the cosmos tries to tear them apart, they refuse to stop giving birth. (Credit: ESA/Hubble & NASA, R. Sahai)

Κυριακή 23 Αυγούστου 2026

Η Αλήθεια για την αριστερά!

 

#ΚΚΕ, #συμμοριτοπόλεμος, #τρομοκρατία

Η αλήθεια για την  αριστερά δια σστόματος Τάκη Λαζαρίδη!

Η Τουρκία και τα Θαλάσσια Πάρκα!

 


Η μονομερής θεσμοθέτηση των δύο θαλάσσιων πάρκων από την Τουρκία παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), οι οποίες δεσμεύουν την Άγκυρα είτε ως συμβατικό δίκαιο είτε ως αποδεδειγμένο εθιμικό διεθνές δίκαιο.

  • Παραβίαση Κυριαρχικών Δικαιωμάτων σε Υφαλοκρηπίδα & ΑΟΖ (Άρθρα 56, 76 & 77): Η Τουρκία οριοθετεί θαλάσσια πάρκα σε περιοχές πέραν των χωρικών της υδάτων, καταλαμβάνοντας τμήματα της δυνητικής ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. . Το παράκτιο κράτος (Ελλάδα) διατηρεί αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα έρευνας, εκμετάλλευσης και προστασίας του περιβάλλοντος στις ζώνες αυτές. . Η άσκηση κανονιστικής ή διοικητικής εξουσίας από τρίτο κράτος συνιστά ευθεία παραβίαση.
  • Παραβίαση του Δικαιώματος των Νησιών σε Θαλάσσιες Ζώνες (Άρθρο 121): Η χωροθέτηση γύρω από το πλέγμα της Μεγίστης (Καστελλόριζο) και στο Βόρειο Αιγαίο βασίζεται στην τουρκική αυθαίρετη θέση ότι τα κατοικημένα νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ. Το Άρθρο 121 της UNCLOS ορίζει ρητά ότι τα νησιά παράγουν πλήρη δικαιώματα σε όλες τις θαλάσσιες ζώνες.
  • Παράνομη Επιβολή Δικαιοδοσίας σε Διεθνή Ύδατα (Άρθρα 87 & 238): Η κήρυξη περιβαλλοντικής προστασίας πέραν των εθνικών χωρικών υδάτων συνεπάγεται λήψη μέτρων (απαγορεύσεις αλιείας, αδειοδοτήσεις, έλεγχος επιστημονικής έρευνας). Η μονομερής επιβολή τέτοιων περιορισμών στην ανοιχτή θάλασσα προσβάλλει τις διεθνείς ελευθερίες ναυσιπλοΐας και έρευνας.
  • Αυθαίρετη Προδικασία Μη Οριοθετημένων Περιοχών (Άρθρα 74 & 83): Η UNCLOS επιβάλλει την επίλυση των οριοθετήσεων μέσω συμφωνίας ή δικαστικής προσφυγής με βάση την αρχή της καλόπιστης διαπραγμάτευσης. Η μονομερής δημιουργία διοικητικών τετελεσμένων απαγορεύεται, καθώς υπονομεύει την επίτευξη τελικής οριοθέτησης.