Κάθε φορά που μια προσπάθεια δομικού νοικοκυρέματος ενοχλεί βαθιά κατεστημένα συμφέροντα στα οποία ανήκει ιδιοκτησιακά μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης, η γνωστή μονταζιέρα του λαϊκισμού επιστρατεύει το αγαπημένο της σπορ: τη δολοφονία χαρακτήρων. Αυτή τη φορά, το σκηνικό στήθηκε γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να εργαλειοποιείται ως το απόλυτο επικοινωνιακό σκιάχτρο. Κάτι αντίστοιχο επιχειρήθηκε με το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, και συνεχίζεται με την «παραφουσκωμένη» υπόθεση των παρακολουθήσεων.
Η βιομηχανία της λάσπης και η δολοφονία χαρακτήρων
Όλα ξεκίνησαν με την κατασκευή ενόχων πριν καν ανοίξουν οι φάκελοι. Τα λαϊκιστικά δικαστήρια των social media είχαν ήδη εκδώσει καταδικαστικές αποφάσεις. Σ’ αυτό συνέτειναν τα «αποκαλυπτικά» ρεπορτάζ συγκεκριμένων εφημερίδων- των ίδιων που είχαν εισάγει στο δημόσιο λόγο το «μπάζωμα» για τα Τέμπη και την ΕΥΠ με τις υποκλοπές- που τροφοδοτώντας σε μόνιμη βάση την ρητορική των κομμάτων της αντιπολίτευσης «νομιμοποίησαν» τον θεσμικό κανιβαλισμό. Πολιτικά στελέχη, υπουργοί και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας διασύρθηκαν δημόσια για να εξυπηρετηθούν μικροπολιτικά αφηγήματα, πριν καν αξιολογηθούν τα στοιχεία. Και όταν κατέρρευσε η σκευωρία αντί να απολογηθούν ζητάνε και τα ρέστα. Το ηχηρό ράπισμα στους επαγγελματίες της λάσπης αποτελεί η αρχειοθέτηση της υπόθεσης από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για τους επτά εν ενεργεία βουλευτές (όπως οι Κώστας Τσιάρας, Νότης Μηταράκης, Κώστας Καραμανλής και Ιωάννης Κεφαλογιάννης). Η δικαίωση αυτών των προσώπων αποδεικνύει ότι η αρχική «θύελλα» δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα «φούσκα» εντυπώσεων. Για τους υπόλοιπους τέσσερις που παραπέμπονται σε βαθμό πλημμελήματος, το τεκμήριο της αθωότητας παραμένει ισχυρό, όσο κι αν κάποιοι βιάζονται να στήσουν αγχόνες.
