#ΣταμάτιοςΜανούσης, #λιμάνι #ΚΩΣ
Υπάρχουν προσωπικότητες που η πολιτική τους διαδρομή δεν αποτιμάται από τα λόγια, αλλά από τα έργα που αφήνουν πίσω τους — έργα που αντέχουν στον χρόνο και συνεχίζουν να εξυπηρετούν τις τοπικές κοινωνίες δεκαετίες μετά. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί ο Σταμάτης Κ. Μανούσης, η σφραγίδα του οποίου παραμένει ανεξίτηλη στις βασικότερες υποδομές της Κω.
Η «μάχη» για τη μεγάλη προβλήτα
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, η εικόνα στο λιμάνι του νησιού ήταν τελείως διαφορετική από τη σημερινή. Τα επιβατηγά πλοία παρέμεναν αρόδου και η μεταφορά των επιβατών γινόταν με μικρά γαζολίνα, όπως η «Σεβαστιάνα» και η «Πούλια».
Βλέποντας μπροστά από την εποχή του, ο Σταμάτης Μανούσης αντιλήφθηκε εγκαίρως ότι χωρίς ένα σύγχρονο, ασφαλές λιμάνι, η Κως θα παρέμενε απομονωμένη, αφήνοντας ανεκμετάλλευτη την τουριστική και εμπορική της δυναμική. Με επιμονή και αποφασιστικότητα διεκδίκησε το έργο από την κεντρική εξουσία, επιτυγχάνοντας την έναρξη της κατασκευής της μεγάλης προβλήτας πριν από εξήντα χρόνια, το 1966.
Η ιστορική αποτίμηση αποτυπώνεται ανάγλυφα στη χαρακτηριστική μαρτυρία του αείμνηστου Παντελή Σβουρένου (2014): «Αν δεν υπήρχε ο Μανούσης το 1966, εμείς θα πηγαίναμε ακόμη στα καράβια με τα γαζολίνα».