Έτερο παράδειγμα είναι η αποτυχία του υπουργείου Παιδείας να ανταποκριθεί στα βασικά. Ελαφρά τη καρδία και γενναιόδωροι όπως πάντα, τράβηξαν ένα ωραίο 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση, νομίζοντας ότι αφορά μόνον ορισμένα σχολεία της ελίτ και, αυτή την ώρα, με τη σύγχυση που επικρατεί στην αγορά των 8.000 φροντιστηρίων ξένων γλωσσών και μέσης εκπαίδευσης, γονείς και ιδιοκτήτες υποχρεώνονται σε παράτυπες μεθόδους συμψηφισμού, προκειμένου οι σχολάρχες να καταβάλουν ένα φόρο που τυπικά ισχύει, αλλά υποτίθεται ότι θα αποσυρθεί.
Εκτός από την πάταξη της «ρετσινιάς της αριστείας» και την αναμόρφωση της ιστοσελίδας του υπουργείου, σε τίποτε άλλο δεν μπόρεσε να συνεννοηθεί το δίδυμο του καταθλιπτικού και του φαλλοκεντρικού ποιητή, με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες θέσεις εκπαιδευτικών να είναι σήμερα κενές. Βλέπετε, ιδεολογικά δεν τους πάει να μεταρρυθμίσουν ένα σύστημα που φτιάχτηκε για να υπηρετεί πρωτίστως το συμφέρον των 150.000 εκπαιδευτικών του Δημοσίου. Δεν έχουν, όμως, ούτε τα λεφτά για να το συντηρήσουν. Τι κάνουν; Τίποτα. Κάθονται και περιμένουν τον Godot...
http://www.kathimerini.gr/829585/opinion/epikairothta/politikh/giati-8a-yhfisw-nd
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου