ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΑΛΥΤΟ. ΑΝ ΔΕΝ ΛΥΘΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΤΟ ΛΥΝΕΙ ΜΕ ΣΚΛΗΡΟ ΤΡΟΠΟ Η ΙΔΙΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (ένας προβληματισμός με βάση τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της υγείας)
1.Υπερβολική αντίδραση για ένα μέτρο καθαρά αναδιανομής του εισοδήματος, αφού θα εξαιρούνται απ’ αυτό, οι άποροι και οι χρόνια πάσχοντες και ουσιαστικά θα πληρώνουν μόνο οι έχοντες (στις λίγες φορές που κάποιος στη ζωή του χρειάζεται να διανυκτερεύσει σε νοσοκομείο).
2. Τα χρήματα που θα προκύπτουν απ’ αυτή τη χρέωση θα χρησιμοποιούνται για την υγειονομική κάλυψη ανασφάλιστων πολιτών
3. Με βάση τα παραπάνω λοιπόν πρόκειται για μια καθαρά αριστερή πολιτική στην οποία αυτοί που αντιδρούν περισσότερο είναι οι «αριστεροί»!
4. Σε απόψεις του στυλ να τα πληρώσουν αυτοί που έκλεβαν το κράτος, φέρτε πίσω τα κλεμμένα κ.λ.π. η απάντηση μου είναι ότι ωραίος ο λαϊκισμός, και γω μαζί σας, αλλά τώρα τι κάνουμε; Το κράτος είναι διαλυμένο, η οικονομία έχει καταρρεύσει, χρήμα γιοκ. Μέχρι να δικάσουμε τους κλέφτες και να «πάρουμε πίσω τα κλεμμένα» πρέπει να αφήσουμε το σύστημα υγείας να διαλυθεί εντελώς ! Ως πότε θα αναζητούμε άλλοθι στο παρελθόν για τα «ζόρικα» του σήμερα.
5. Στις δε απόψεις του στυλ η υγεία πρέπει να είναι δωρεάν και άλλα τέτοια ηχηρά βλέπουμε την επιτομή του λαϊκισμού. Λόγια που αρέσκονται να χαϊδεύουν αυτιά και να μην βλέπουν την πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι τίποτα δεν είναι δωρεάν. Οποιαδήποτε υποτιθέμενη «δωρεάν» παροχή, από κάποιους φορολογούμενους πληρώνεται. Κάποιοι θα πληρώσουν περισσότερο, κάποιοι λιγότερο και κάποιοι καθόλου. Όταν αυτή η αναλογία γίνεται προς όφελος των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων, αυτό λέγεται κοινωνική πολιτική. Προτιμάμε δηλαδή να βλέπουμε το σύστημα υγείας να καταρρέει και να μην κάνουμε τίποτα στο όνομα μιας υποτιθέμενης δωρεάν υγείας. Θυμηθείτε τι έγινε με την πολύ ήπια μεταρρύθμιση για το ασφαλιστικό που πρότεινε το 2001 ο τότε υπουργός Τάσος Γιαννίτσης και τις αντιδράσεις των αριστερών συνδικάτων τότε. Δείτε και που οδηγηθήκαμε σήμερα εξαιτίας τέτοιων λαϊκίστικων αντιδράσεων. Η ρύθμιση Γιαννίτση να μας φαίνεται άπιαστο όνειρο σε σχέση με την σημερινή άγρια πραγματικότητα του ασφαλιστικού μας συστήματος. Όπως έγραψε και ο ίδιος ο Γιαννίτσης στο ΒΗΜΑ (14/10/2007): «Τα ευφυολογήματα… και τα ραντεβού σε πλατείες ηχούν ωραία. Η επιδείνωση όμως που βιώνουν σήμερα πολλοί ασφαλισμένοι οφείλεται στα ευφυολογήματα και στον αρνητισμό του χθες. Πολλοί νέοι σήμερα αμφιβάλλουν ανοικτά για το αν θα έχουν ποτέ μια σύνταξη.»
Τελειώνοντας θα παραθέσω ένα άλλο κομμάτι από τη συνέντευξης του πρώην υπουργού που νομίζω ότι συμπυκνώνει το νόημα αυτής της παρέμβασης: «Το θέμα τελικά είναι ότι στην πραγματικότητα κανένα μεγάλο πρόβλημα δεν μένει άλυτο. Αν δεν λυθεί πολιτικά, το λύνει με σκληρό τρόπο η ίδια η πραγματικότητα. Μόνο που τέτοιες λύσεις θα είναι πολύ πιο επώδυνες για όσους θα τις υποστούν»
Με εκτίμηση
Μανιάς Βασίλης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου