googleb1fd7cd7ef71feda.html
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα physics. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα physics. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026

Astronomy Picture Of The Day: The Solar System orbits the center of the Milky Way at approximately 220 km/s

 

#NASA, #Space, #astronomy, #διάστημα,


The Solar System orbits the center of the Milky Way at approximately 220 km/s, moving through the galaxy's extensive dark matter halo. This halo is modeled as a roughly spherical (or mildly flattened) distribution of non-luminous matter, far more massive than the visible stars and gas.Due to this galactic motion, Earth experiences a steady "wind" of dark matter particles streaming past it, primarily from the direction of the constellation Cygnus—where the Sun is headed in its orbit around the galactic center.This dark matter wind is a foundational assumption in direct detection experiments. Deep underground laboratories shield detectors from cosmic rays and other backgrounds while searching for extremely rare collisions between dark matter particles (often hypothesized as WIMPs—weakly interacting massive particles) and atomic nuclei in the detector material.A key predicted signature is annual modulation: Earth's orbital velocity around the Sun (~30 km/s) adds to or subtracts from the much larger galactic velocity vector. This causes the relative speed—and thus the expected rate of dark matter interactions—to vary slightly over the year. The signal should reach its maximum around early June (when Earth's orbital motion aligns with the Sun's galactic motion) and its minimum around early December, with a modulation amplitude typically expected to be a few percent.This seasonal variation provides a powerful way to distinguish a potential dark matter signal from steady backgrounds, which should not modulate annually in the same
way.By studying (or attempting to detect) this modulation, scientists can place constraints on dark matter particle properties such as mass, interaction cross-section, and velocity distribution in the halo.Notably, the DAMA/LIBRA experiment in Italy has reported a highly significant annual modulation for over two decades, consistent in phase and period with the expected dark matter signal. However, its interpretation as dark matter remains heavily debated, as more sensitive experiments (such as XENON, LUX-ZEPLIN, and PandaX) have not observed corresponding signals and largely rule out the standard WIMP interpretation of DAMA's result.Nonetheless, the concept of Earth moving through a galactic dark matter wind remains central to the field, elegantly connecting large-scale cosmology and galactic dynamics with precision particle physics experiments conducted deep underground.

Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2026

Astronomy Picture Of The Day: That's a beautifully articulated summary of one of the deepest ongoing debates in modern physics

 

#NASA, #Space, #astronomy, #διάστημα,


That's a beautifully articulated summary of one of the deepest ongoing debates in modern physics: the arrow of time and why it points relentlessly forward in our everyday experience, despite most fundamental laws being
time-reversible.You're spot on with the key points:At the microscopic level, the equations of quantum mechanics, electromagnetism, and the strong nuclear force are time-symmetric (invariant under time reversal, or "T-symmetry"). If you watch a video of elementary particles interacting (without weak interactions), you couldn't tell if it's running forward or backward. The weak nuclear force mildly breaks this symmetry, but not enough to explain the macroscopic arrow. The dominant explanation for the one-way flow of time is thermodynamic: the second law of thermodynamics and the increase of entropy. The universe started in a highly ordered, low-entropy state shortly after the Big Bang, and statistical mechanics dictates that systems evolve toward higher entropy—giving us the psychological and physical distinction between past (low entropy) and future (high entropy). Memory, aging, and cause preceding effect all emerge from this.

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2025

Quantum properties on a human scale

 


#nobelprize2025 #Physics



The Nobel Prize laureates in physics for 2025, John Clarke, Michel H. Devoret and John M. Martinis, used a series of experiments to demonstrate that the bizarre properties of the quantum world can be made concrete in a system big enough to be held in the hand. Their superconducting electrical system could tunnel from one state to another, as if it were passing straight through a wall. They also showed that the system absorbed and emitted energy in doses of specific sizes, just as predicted by quantum mechanics.

Τρίτη 15 Απριλίου 2025

Η σταθερά του Planck και η παγκόσμια κβαντική ημέρα

 



Η Παγκόσμια Κβαντική Ημέρα ‘γιορτάζεται’ στις 14 Απριλίου. Η ημερομηνία αυτή (4/14) επιλέχθηκε από τα ψηφία της στρογγυλοποιημένης παγκόσμιας σταθεράς του Planck: h=4,14×10^(-15) eV∙s = 0,00000000000000414 electronvolt∙second Στο διεθνές σύστημα μονάδων η ακριβής τιμή της σταθεράς είναι: h=6,62607015·10^(-34) J.s
Η σταθερά του Planck h, είναι μια θεμελιώδης σταθερά και παίζει κεντρικό ρόλο στη θεωρία της κβαντικής φυσικής. Χρησιμοποιείται για να περιγράψει το μέγεθος των κβάντων. Πήρε την ονομασία της από τον Max Planck, δεδομένου ότι εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ερμηνεία της ακτινοβολίας του μέλανος σώματος από τον Planck το 1900. Η ερμηνεία αυτή από τον Planck, οδήγησε στη θεωρία της Κβαντικής Φυσικής, ενώ ο ίδιος θεωρείται ο πατέρας της.
Οι Rayleigh-Jeans προσπάθησαν να εξηγήσουν την ακτινοβολία του μέλανος σώματος σύμφωνα με την κλασσική μηχανική και την ηλεκτρομαγνητική θεωρία του Maxwell. Στις μεγάλες συχνότητες όμως, όπως φαίνεται και στο παρακάτω σχήμα απέτυχαν παταγωδώς (η επονομαζόμενη υπεριώδης καταστροφή).
Ο Planck ανακάλυψε ότι μπορούσε να λύσει το μυστήριο της υπεριώδους καταστροφής και να διατυπώσει την εξίσωση που περιγράφει σωστά την ακτινοβολία του μέλανος σώματος, αρκεί να θεωρούσε ότι οι αρμονικοί ταλαντωτές που βρίσκονταν σε θερμική ισορροπία με την Η/Μ ακτινοβολία, απορροφούσαν και εξέπεμπαν πακέτα ενέργειας με τιμές ανάλογες προς την συχνότητα ταλάντωσής τους. Έτσι ο Planck αναγκάστηκε να τεμαχίσει την ενέργεια σε αδιαίρετα κομμάτια μεγέθους hf, όπου f η συχνότητα του ταλαντωτή και h μια σταθερά.
Η σχέση Ε=hf έμελλε να αναδειχθεί σε μια από τις πιο διάσημες εξισώσεις όλων των επιστημών. Ο Planck θεώρησε ότι οι ταλαντωτές του μπορούσαν να έχουν ενέργειες: 0, hf, 2hf, 3hf, 4hf, …, nhf, όπου n ακέραιος αριθμός. Κάτι τέτοιο ισοδυναμούσε με απορρόφηση ή εκπομπή ενός ακεραίου αριθμού «στοιχείων ενέργειας» ή «κβάντων» μεγέθους hf. H ιδέα αυτή συγκρουόταν με την φυσική της εποχής (αυτή που σήμερα ονομάζουμε κλασική φυσική).
Πάνω στην απόγνωσή του ο Planck είχε ανακαλύψει κάτι τόσο απίστευτο και αναπάντεχο, ώστε δεν μπόρεσε να συλλάβει πλήρως την σπουδαιότητά του. Ο ίδιος, όπως και οι άλλοι φυσικοί της εποχής του, θεώρησαν ότι η εισαγωγή του κβάντου ενέργειας, ήταν μια υπόθεση καθαρά «φορμαλιστικού χαρακτήρα» η οποία «δεν είχε και τόση σημασία». Πίστευαν ότι ήταν ένα σύνηθες μαθηματικό ταχυδακτυλουργικό τέχνασμα του θεωρητικού, ένας εύστοχος μαθηματικός ελιγμός στην πορεία προς την ανακάλυψη της σωστής απάντησης.
Η σταθερά h ήταν ο πέλεκυς που θα έκοβε την ενέργεια της ακτινοβολίας σε κβάντα και ο Planck ήταν ο πρώτος που τον χειρίστηκε. Στην πραγματικότητα όμως ο Planck απλώς κβάντωσε – έκοψε σε κομμάτια μεγέθους hf – τον τρόπο απορρόφησης και εκπομπής ενέργειας από τους ταλαντωτές του, και όχι την ίδια την φύση της ακτινοβολίας. Συνειδητοποίησε τις απώτατες συνέπειες του επιτεύγματός του πολύ αργότερα.
Την έννοια του κβάντου ενέργειας χρησιμοποίησε το 1905 ο Einstein για να εξηγήσει το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, θεωρώντας ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, από τη φύση της αποτελείται από κβάντα ενέργειας E=hf, όπου f η συχνότητα του κύματος.
Ας σημειωθεί ότι ο R. A. Millikan ήταν ο πρώτος που μέτρησε τo 1914 την σταθερά Planck, βρίσκοντας την τιμή h=6.57×10−27erg∙sec, χωρίς να πιστεύει την υπόθεση των κβάντων, γράφοντας μάλιστα στην τελική δημοσίευση του 1916 ότι η υπόθεση του Einstein ήταν επιπόλαια!

Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2024

#NobelPrize in Physics to John J. Hopfield and Geoffrey E. Hinton!!!

 

#NobelPrize 

BREAKING NEWS The Royal Swedish Academy of Sciences has decided to award the 2024 #NobelPrize in Physics to John J. Hopfield and Geoffrey E. Hinton “for foundational discoveries and inventions that enable machine learning with artificial neural networks.”

Τρίτη 6 Αυγούστου 2024

Τεχνητή Νοημοσύνη και Πυρηνική Σύντηξη

 


«Το ταλέντο πετυχαίνει έναν στόχο που κανένας άλλος δεν μπορεί να πετύχει. Η ιδιοφυΐα πετυχαίνει έναν στόχο που κανένας άλλος δεν μπορεί να δει» (Άρθουρ Σοπενχάουερ)

Επιστήμονες που ασχολούνται με την παραγωγή ενέργειας μέσω πυρηνικής σύντηξης θεωρούν πως μπορούν να ξεπεράσουν τα ανυπέρβλητα εμπόδια που συναντούν αξιοποιώντας τις δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης. Άραγε, θα μπορέσει κάποτε η Τεχνητή Νοημοσύνη από ταλέντο να αναδειχθεί σε ιδιοφυΐα, σύμφωνα με το ρητό του Σοπενχάουερ;

Η πυρηνική σύντηξη είναι μια εξαιρετική ιδέα. Θα μπορούσε να λύσει τις ενεργειακές ανάγκες όλου του κόσμου. Το πρόβλημα (προς το παρόν) είναι ότι κάθε φορά που οι επιστήμονες προσπαθούν να παράγουν ενέργεια με πυρηνική σύντηξη ξοδεύουν περισσότερη ενέργεια από αυτή που παίρνουν! Δυστυχώς, εφανίζονται αναρίθμητα εμπόδια, συμπεριλαμβανομένων των ασταθειών στην εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία παραγωγής ενέργειας μέσω σύντηξης.

Ένας συνήθης τρόπος παραγωγής ενέργειας σύντηξης, περιλαμβάνει τη χρήση υδρογόνου ως καυσίμου, και την αύξηση της θερμοκρασίας σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα σε μία διάταξη που ονομάζεται «τοκαμάκ» και σχηματικά θυμίζει ντόνατ, όπου είναι εφικτή η δημιουργία πλάσματος (η τέταρτη κατάσταση της ύλης, μετά τη στερεά, την υγρή και την αέρια). 

Διαβάστε περισσότερα: bit.ly/3ypKMyE

Τετάρτη 10 Απριλίου 2024

Πέθανε ο φυσικός Πίτερ Χιγκς - Είχε ανακαλύψει το «Σωματίδιο του Θεού»

 

#CERN,#physics,#Science, #Higgs

Πέθανε σε ηλικία 94 χρονών ο βραβευμένος με Νόμπελ Φυσικής Πίτερ Χιγκς, που ανακάλυψε το σωματίδιο του Χιγκς ή «σωματίδιο του Θεού», που θεωρείται το θεμελιώδες στοιχείο της δομής της ύλης.

«Πέθανε ήσυχα στο σπίτι του τη Δευτέρα 8 Απριλίου μετά από σύντομη ασθένεια», ανέφερε το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου σε ανακοίνωσή του.

Ο Χιγκς γεννήθηκε στις 29 Μαΐου 1929 στο Νιούκαστλ της Αγγλίας και πέθανε τη Δευτέρα στο σπίτι του, στο Εδιμβούργο.

Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 2013 για το έργο του το 1964 που έδειξε πώς το μποζόνιο συνέβαλε στη σύνδεση του σύμπαντος δίνοντας στα σωματίδια τη μάζα τους.

Μετά από μια σειρά πειραμάτων που ξεκίνησαν το 2008, η θεωρία του αποδείχθηκε από τους φυσικούς που εργάζονταν στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων στο Cern της Ελβετίας το 2012. Το Νόμπελ μοιράστηκε με τον Φρανσουά Ενγκλέρ, έναν Βέλγο θεωρητικό φυσικό, του οποίου η εργασία το 1964 συνέβαλε επίσης στην ανακάλυψη.

Ο Χιγκς πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του ζωής στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, το οποίο ίδρυσε το κέντρο θεωρητικής φυσικής Χιγκς προς τιμήν του το 2012.

https://www.liberal.gr/epistimi/pethane-o-fysikos-piter-higks-pateras-toy-mpozonioy-higks


Δευτέρα 25 Δεκεμβρίου 2023

Στα άδυτα του αντιδραστήρα Tokamak: Το mega project για απεριόριστη καθαρή ενέργεια στην ανθρωπότητα

 

Στην «καρδιά» της Προβηγκίας, μερικά από τα λαμπρότερα επιστημονικά μυαλά του πλανήτη δουλεύουν αδιάκοπα για ένα πρόγραμμα που πολλοί χαρακτηρίζουν ως το μεγαλύτερο και πιο φιλόδοξο επιστημονικό πείραμα στον κόσμο.

«Κατασκευάζουμε αναμφισβήτητα την πιο πολύπλοκη μηχανή που έχει σχεδιαστεί ποτέ», εκμυστηρεύεται ο Laban Coblentz.

Το ζητούμενο είναι να αποδείξουμε τη δυνατότητα αξιοποίησης της πυρηνικής σύντηξης -της ίδιας αντίδρασης που τροφοδοτεί τον Ήλιο και τα αστέρια μας- σε βιομηχανική κλίμακα.

Για να γίνει αυτό, κατασκευάζεται στη νότια Γαλλία ο μεγαλύτερος θάλαμος μαγνητικού περιορισμού στον κόσμο, ή Tokamak, για την παραγωγή καθαρής ενέργειας.

  • Η συμφωνία για το έργο του Διεθνούς Θερμοπυρηνικού Πειραματικού Αντιδραστήρα (ITER) υπεγράφη επίσημα το 2006 από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, τη Ρωσία, την Κίνα, την Ινδία και τη Νότια Κορέα στο Μέγαρο των Ηλυσίων στο Παρίσι.


Πλέον, περισσότερες από 30 χώρες συνεργάζονται στην προσπάθεια κατασκευής της πειραματικής συσκευής, η οποία προβλέπεται να ζυγίζει 23.000 τόνους και να αντέχει σε θερμοκρασίες έως και 150 εκατομ. °C όταν ολοκληρωθεί.

«Κατά κάποιον τρόπο, πρόκειται για ένα εθνικό εργαστήριο, μια μεγάλη εγκατάσταση ερευνητικού ινστιτούτου. Αλλά είναι η σύγκλιση των εθνικών εργαστηρίων, στην πραγματικότητα, 35 χωρών», δήλωσε ο Coblentz, επικεφαλής επικοινωνίας του ITER, στο Euronews Next.

Διαβάστε περισσότερα:

https://hellasjournal.com/2023/12/sta-adita-tou-antidrastira-tokamak-pou-tha-sosi-ton-kosmo-stin-provigkia-to-mega-project-gia-aperioristi-kathari-energia-stin-anthropotita-videos/

Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2023

14 Δεκεμβρίου 1900: Ο Γερμανός φυσικός Μαξ Πλανκ δημοσιεύει την πρωτοποριακή μελέτη του για την «ακτινοβολία μέλανος σώματος» και γεννιέται η Κβαντική Θεωρία της Σύγχρονης Φυσικής.

 




Mathesis - Μαθήματα Φυσικής
Katerina Aroni ·
Ο Μαξ Πλανκ (Max Karl Ernst Ludwig Planck) ήταν Γερμανός φυσικός και κάτοχος Βραβείου Νόμπελ Φυσικής. Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1858 στο Κίελο της Γερμανίας και πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1947 στο Γκέτινγκεν.
Είναι ο άνθρωπος που εισήγαγε για πρώτη φορά –το 1900– την έννοια του φωτεινού κβάντου και μέσω αυτής την περίφημη σταθερά του Πλανκ επί της οποίας στηρίζεται όλο το κβαντικό οικοδόμημα. Θεωρείται ως ο πατέρας της Κβαντικής Θεωρίας.

Η μεγάλη του αγάπη στη φυσική ήταν η κλασική θερμοδυναμική ενώ δεν έκρυβε την απέχθειά του προς τη στατιστική μηχανική και την κινητική θεωρία των αερίων που βασιζόταν στην
ατομική δομή της ύλης. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη θερμική
ακτινοβολία των σωμάτων το 1894, όταν οι ηλεκτρικές εταιρείες άρχισαν να ενδιαφέρονται ενεργά για λαμπτήρες μέγιστης
απόδοσης σε φως για δεδομένη ισχύ.

O Πλανκ έστρεψε την προσοχή του στο πρόβλημα της ακτινοβολίας μέλανος σώματος.

Στην προσπάθειά του να συμφιλιώσει τη θεωρία με το πείραμα, ο Πλανκ ανακάλυψε τον περίφημο Νόμο του Πλανκ για την ακτινοβολία μέλανος σώματος, που θα συγκλόνιζε την επιστήμη της Φυσικής από τα θεμέλιά της.

Πρότεινε τον εμπειρικό τύπο που φέρει το όνομά του το 1899, ενώ λίγο μετά –Οκτώβριος του 1900– ήρθε η ανακοίνωση για την υπόθεση του φωτεινού κβάντου. Ότι δηλαδή η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία –άρα και το φως– δεν έχει τον συνεχή χαρακτήρα που προέβλεπε η κλασική φυσική, αλλά αποτελείται από μικροσκοπικά αδιαίρετα «πακέτα» ενέργειας, ή κβάντα. Αυτά που αποκαλούμε σήμερα φωτόνια.
Η ποσότητα της ενέργειας που περιέχει το καθένα είναι υποχρεωτικώς ακέραιο πολλαπλάσιο μιας στοιχειώδους ποσότητας. Στην περίπτωση αυτή, η στοιχειώδης ποσότητα είναι ανάλογη της συχνότητας της ακτινοβολίας, E = hν, όπου h μία σταθερά που σήμερα ονομάζεται «σταθερά του Πλανκ» και είναι η θεμελιώδης σταθερά της Κβαντομηχανικής.
Μια υπόθεση, την οποία ο ίδιος ο Πλανκ χαρακτήρισε ως μια «πράξη απελπισίας» αντίθετη με όλες τις μέχρι τότε απόψεις και πεποιθήσεις του για τη φυσική. Γι’ αυτό και αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος από τη μετέπειτα ζωή του για να εξηγήσει το «καταραμένο κβάντο» με καθαρά κλασικούς όρους. Εν τούτοις το κβάντο θα παραμείνει στη φυσική ως μία από τις θεμελιωδέστερες ανακαλύψεις όλων των εποχών.

Ο νόμος πρωτοπαρουσιάσθηκε σε μία συνάντηση της Γερμανικής Φυσικής Εταιρείας, στις 19 Οκτωβρίου 1900, και δημοσιεύθηκε το 1901.

Μία πλήρης θεωρητική θεμελίωση του νόμου ήταν έτοιμη στις 14 Δεκεμβρίου 1900, και απαιτούσε ιδέες από τη Στατιστική Μηχανική.

Αρχικώς, ο Πλανκ θεωρούσε την κβάντωση, στην οποία είχε υποχρεωθεί, ως «μία καθαρώς τυπική παραδοχή... στην πραγματικότητα δεν τη σκεφτόμουν και πολύ».
Η παραδοχή όμως αυτή, ασύμβατη με τη μέχρι τότε Φυσική (που από τότε αποκαλούμε Κλασική Φυσική), απετέλεσε τη γέννηση της Κβαντικής Φυσικής και το μεγαλύτερο διανοητικό επίτευγμα του Πλανκ (πάντως ο Μπόλτσμαν είχε μιλήσει ήδη από το 1877 σε μία θεωρητική δημοσίευση για την πιθανότητα οι ενεργειακές καταστάσεις ενός φυσικού συστήματος να είναι διακριτές).

Προς αναγνώριση αυτού, ο Πλανκ τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1918.


https://www.cup.gr/.../ENDIAFEROUSES-ZWES-FREE-BOOK.pdf
https://el.wikipedia.org/.../%CE%9C%CE%B1%CE%BE_%CE%A0%CE...
https://howthingswork.org/physics-qm-black-body-radiation/
https://www.thoughtco.com/max-planck-formulates-quantum...

Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2023

Ξεκινά η κατασκευή του μεγαλύτερου τηλεσκοπίου νετρίνων στον κόσμο

 


Φωτογραφία της προσομοίωσης του υποβρύχιου πειράματος TRIDENT που κατασκευάστηκε στο Πανεπιστήμιο Jiaotong της Σαγκάης.

ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 4 ΧΛΜ. ΣΤΟΝ ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΩΚΕΑΝΟ

Τα νετρίνα είναι μία κατηγορία σωματιδίων που αλληλεπιδρούν τόσο ασθενώς με την ύλη, ώστε να περνούν σχεδόν ανεπηρέαστα μέσα από οποιοδήποτε αντικείμενο. Έτσι, μολονότι ο πλανήτης μας βομβαρδίζεται συνεχώς από αμέτρητα νετρίνα, πολλά από τα οποία προέρχονται μάλιστα από τα πέρατα του Σύμπαντος, το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό διαπερνά αναλλοίωτο μέσα από τη Γη. Το ανύπαρκτο ηλεκτρικό φορτίο και η σχεδόν μηδενική μάζα των νετρίνων σημαίνει ότι μόλις και μετά βίας αλληλεπιδρούν με άλλους τύπους ύλης δυσκολεύοντας τον εντοπισμό τους.

Αν και σημαντικές ποσότητες νετρίνων παράχθηκαν με τη Μεγάλη Έκρηξη, νέα σωματίδια συνεχίζουν να εκπέμπονται από το εσωτερικό του Ήλιου αλλά και από βίαια κοσμικά φαινόμενα, όπως οι υπερκαινοφανείς αστέρες, ή ακόμη και στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας της Γης. Η δυσκολία εντοπισμού των νετρίνων οδήγησε την επιστημονική κοινότητα να τα ονομάσει «σωματίδια φάντασμα».

Όπως έγινε γνωστό κινέζοι επιστήμονες ξεκινούν την κατασκευή του μεγαλύτερο ανιχνευτή νετρίνων στον κόσμο, μια εγκατάσταση 3,500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού.Το Τροπικό Τηλεσκόπιο Νετρίνων Βαθέων Υδάτων (TRIDENT) θα αγκυροβοληθεί στον βυθό της θάλασσας του Δυτικού Ειρηνικού Ωκεανού. Με την ολοκλήρωσή του το 2030 το τηλεσκόπιο θα κάνει σαρώσεις για σπάνιες λάμψεις φωτός που προκαλούνται από τα… άπιαστα σωματίδια καθώς γίνονται για λίγο απτά στα βάθη των ωκεανών.

«Χρησιμοποιώντας τη Γη ως ασπίδα, το TRIDENT θα ανιχνεύσει νετρίνα που διεισδύουν από την αντίθετη πλευρά του πλανήτη. Καθώς το TRIDENT βρίσκεται κοντά στον ισημερινό, μπορεί να λάβει νετρίνα που προέρχονται από όλες τις κατευθύνσεις με την περιστροφή της Γης, επιτρέποντας την παρατήρηση του ουρανού χωρίς τυφλά σημεία» αναφέρει ο Ξου Ντονγκλιάν, επικεφαλής επιστήμονας του έργου που μπορεί να ρίξει φως σε αυτά τα μυστηριώδη σωματίδια ανοίγοντας νέους δρόμους στη φυσική.

πηγή: https://www.naftemporiki.gr/techscience/1526548/xekina-i-kataskeyi-to-megalyteroy-tileskopioy-netrinon-ston-kosmo/ – https://www.universetoday.com/163670/china-chooses-the-site-for-their-trident-neutrino-detector/