«ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΔΕΙΑ ΣΤΗ ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ». Σήμερα στο Ρωμαϊκό Ωδείο...

Στο πλαίσιο των Ιπποκρατείων 2018, την Κυριακή 12 Αυγούστου 2018 και ώρα 21.00, στο Ρωμαϊκό Ωδείο, η Ένωση Κώων Αθηνών «Ο Ιπποκράτης» και ο Πνευματικός Όμιλος «Ο Φιλητάς», με την υποστήριξη του ΔΟΠΑΒΣ, διοργανώνουν την εκδήλωση «Από τη Μήδεια στη Λυσιστράτη», με την μοναδική Αλίκη Καγιαλόγλου.

 Πρόκειται για μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα Μουσικο-Θεατρική Παράσταση, η οποία βασίζεται σε κείμενα του Αριστοφάνη, του Ευριπίδη και του Σοφοκλή - μέσα από τις μεταφράσεις των Κ. Βάρναλη, Β. Ρωτά, Κ. Μοίρη, Γ. Χειμώνα, Γ. Βαρβέρη κ.ά.,  καθώς και στις περίφημες και πασίγνωστες μουσικές που συνέθεσαν, εμπνευσμένοι από αυτά, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μ. Θεοδωράκης, ο Χ. Λεοντής, ο Δ. Σαββόπουλος, ο Γ. Κουρουπής κ.ά.

 Παρουσιάστηκε για πρώτηφορά , στο Θέατρο του Φρυνίχου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΕΛΦΩΝ», στο  ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ της Αθήνας, καθώς και σε άλλα Φεστιβάλ της Ελλάδας.

Η ιδέα, η επιλογή κείμενων και χορικών, η ερμηνεία καθώς και το στήσιμο της παράστασης έχει γίνει από την Αλίκη Καγιαλογλου. Τη διδασκαλία ερμηνείας κείμενων ο Δήμος Αβδελιώδης. Παίζει και τραγουδά ένα εξαιρετικό τρίο μουσικών (Πιάνο, κλασσική κιθάρα και κρουστά). Την παραγωγή έχει αναλάβει η «ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ», Α.Κ.

 Η Αλίκη Καγιαλόγλου σημειώνειγια᾽ αυτό της το εγχείρημα:

Κάθεφορά που δίνωαυτή την παράσταση, εύχομαι και ελπίζω οι θεατές να ανακαλύψουνκάτι,  που θα αξίζει,  να διατηρήσουν στη μνήμη τους. Οι καιροίείναιδύσκολοι, οι αξίεςέχουνκλονιστεί και έχειβαθιάπληγωθεί ο ψυχισμός μας. Οπότε ας πιστέψουμεξανά τον Αριστοφάνη. «Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΑΣΒΕΛΤΙΟΥΣ ΠΟΙΕΙ», έλεγε…

Προπώληση εισιτηρίων:

Βιβλιοπωλείο η Έκφραση, Πλατεία Κονίτσης, Κως- κόστος εισιτηρίου: 10 €

Εισιτήρια θα διατίθενται και την ημέρα της εκδήλωσης στην είσοδο του Ρωμαϊκού Ωδείου- κόστος εισιτηρίου 12€

Θα θέλαμε να ενημερώσουμε ότι η εκδήλωση έχει φιλανθρωπικό χαρακτήρα, καθώς μέρος των εσόδων θα διατεθούν για τα συσσίτια της Μητροπόλεως Κώου και Νισύρου, εις μνήμη των νεκρών στο Μάτι Αττικής την 23^η Ιουλίου 2018.

Για τη θεατρική παράσταση "Καντίντ" σε διασκευή του ομώνυμου έργου του Βολταίρου

Κωστας Κουτσαντωνης

Φωτεινή εξαίρεση στη σύγχρονη παρακμή η θεατρική παράσταση "Καντίντ" σε διασκευή του ομώνυμου έργου του Βολταίρου που παίζεται στο θέατρο ΠΟΡΤΑ. Η εξαιρετική σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου (που έχει και την πατρότητα της διασκευής) και οι άψογες ερμηνείες των ηθοποιών πραγματοποιούν έναν σπάνιο θεατρικό άθλο. Κύριος στόχος του έργου και αντικείμενο του γνωστού βολταιρικού σαρκασμού οι φιλοσοφικές θεωρίες των ημερών του και η κριτική αμφισβήτηση των ουτοπικών ιδεών που υποτίθεται ότι έχουν πραγματοποιηθεί στο Eldorado.
Σύμφωνα με την κοινή, κριτική ερμηνεία, το ουτοπικό ιδανικό τιυ Eldorado ήταν η καθαρότερη μορφή πολιτισμού, η τέλεια πραγματοποίηση των αξιών του Διαφωτισμού, γιατί αντιπροσώπευε τη μακάρια ζωή της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της ευημερίας, της ευγένειας, της εντιμότητας, της θρησκευτικής ανοχής, της πνευματικής ακεραιότητας και της λογικότητας. Η περιγραφή, χωρίς ίχνος ειρωνείας, λειτουργεί δραματικά, σε αντίθεση προς τον πραγματικό κόσμο της αθλιότητας, ως μια διαρκής υπενθύμιση του επιθυμητού και του ακατόρθωτου, ως ένας ιδανικός κόσμος της αρετής και της ευτυχίας, ως μια ανέφικτη, ουτοπική κοινωνία που βρίσκεται πέρα και πάνω από τις δυνάμεις του καθημερινού ανθρώπου.
Η ευτυχία στον πραγματικό κόσμο δεν είναι παρά ένα στιγμιαίο χαμόγελο που διαλύεται την επόμενη στιγμή. Κανείς δεν διαφεύγει, εκτός από τους κατοίκους του Eldorado. Οι άνθρωποι υποφέρουν μέσα από τους πολέμους, τους λιμούς, τις πλημμύρες, τους σεισμούς, τη διαφθορά, τη βία, τα βάσανα, την αδιαφορία, την μισαλλοδοξία, την απάτη, τις διώξεις, τη δουλεία, τις σφαγές, τις αρρώστιες. Ο Βολταίρος σωρεύει αδυσώπητα, τη μια μετά την άλλη, όλες τις ανθρώπινες δυστυχίες. Αναπόφευκτα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι «δεν έχουν όλα καλώς», ότι αυτός δεν μπορεί να είναι «ο καλύτερος από όλους τους δυνατούς κόσμους» – ίσως, ακόμη, να είναι ο χειρότερος, και ότι το κακό δεν μπορεί να αφομοιωθεί από το καλό. Όμως, ο Καντίντ εγκαταλείπει την ουτοπία του γιατί θέλει «κάτι άλλο», είναι διαρκώς ανήσυχος, ανθρώπινος και τελικά επιλέγει να μην παραμείνει σ’ αυτήν την περιβάλλουσα ευτυχία. Το Eldorado δεν ήταν τελικά ένας ανέφικτος κόσμος, αλλά ένα "πραγματοποιημένο" ιδανικό που απορρίφθηκε. Η απόφαση του Καντίντ να επιστρέψει στον πραγματικό κόσμο, αποκαλύπτει έναν από τους παραμελημένους στόχους του διηγήματος, δηλαδή την απόδειξη ότι ο άνθρωπος δεν επιθυμεί κατά βάθος την ουτοπική ευτυχία, ότι, παρά τα δεινά που σωρεύει η μοίρα του, νιώθει πάντοτε ζωτική την ανάγκη της συμφιλίωσης με την πραγματική ζωή.

«Αιώρα» του Fragonard

Κωστας Κουτσαντωνης

Στην «Αιώρα», τον σημαντικότερο, κατά τους ιστορικούς της τέχνης, πίνακα του Fragonard και ένα από τα καλύτερα έργα της περιόδου του rococo, ένας νεαρός αριστοκράτης εικονίζεται κρυμμένος στους θάμνους να κοιτάζει κάτω από τα ρούχα μιας νεαρής ερωμένης του, τη στιγμή της ανόδου της αιώρας της, ωθούμενης από τον ανυποψίαστο σύζυγό της που βρίσκεται πίσω, στη σκιά. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα κάποιου συγχρόνου, ονόματι Ch. Collé («Journal et mémoires de Charles Collé sur les hommes de lettres, les ouvrages dramatiques et les événements les plus mémorables du règne de Louis XV (1748-1772)», ο νεαρός αριστοκράτης του πίνακα είχε ζητήσει αρχικά από τον ζωγράφο Gabriel François Doyen (1726-1806) να φιλοτεχνήσει ένα τέτοιο έργο αλλ’ εκείνος αρνήθηκε να ασχοληθεί με ένα επιπόλαιο, όπως το χαρακτήρισε, θέμα και τον παρέπεμψε στον φίλο του Fragonard. Με την «Αιώρα» ο Fragonard έχει εγκαταλείψει οριστικά κάθε άλλη θεματολογία για να περιοριστεί, όσο κανείς άλλος καλλιτέχνης του 18ου αιώνα, στις ερωτικές, προσωπικές και αισθησιακές δυνατότητες της τέχνης του.