Μεγάλη κατάντια! Οι εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλουν την Ελλάδα για παραβίαση της Συμφωνίας των Πρεσπών!

 

#ΣΥΡΙΖΑ_rebranded #Μακεδονία #προδότες #ανθελληνες

Αμαλία

@4fABkkc5xTv2aek

Οι εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ, που παρέδωσαν το Ιερό όνομα της Μακεδονίας μας στο κρατίδιο των Σκοπίων, για "να ολοκληρώσουν αυτό που δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ" (σύμφωνα με την βουλευτή, κ. Σία Αναγνωστοπούλου), τώρα φτάνουν στο έσχατο σημείο της εθνικής κατάπτωσης και καταγγέλλουν την Ελλάδα, για... παραβίαση της συμφωνίας. Ειδικότερα, η σκιώδης υπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Ρένα Δούρου, κατέθεσε κοινοβουλευτική ερώτηση προς τα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Οικονομίας, στην οποία αποκαλεί "πρόκληση" και "παραβίαση της Συμφωνίας των Πρεσπών" την εγκατάσταση αναθηματικής στήλης στο προαύλιο του Διοικητηρίου Δράμας, γιατί περιέχει την γνωστή φράση του αρχαίου Έλληνα ιστορικού και γεωγράφου Στράβωνα, από το έργο του "Γεωγραφικά": "Έστι μεν ουν Ελλάς και η Μακεδονία". Είναι προφανές, ότι η αριστερά τίποτα δεν διδάχθηκε από την ολέθρια (για την ίδια και τους οπαδούς της...) υιοθέτηση της αντεθνικής θέσης για "Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη" και συνεχίζει σήμερα στην ίδια αντεθνική γραμμή, προσαρμοσμένη βέβαια, στις σημερινές συνθήκες. Γι' αυτό, ο λαός δεν πρέπει ποτέ να ξεχνά, τι σημαίνει αριστερά!

Πλεύρης κατά Ράμμου: Τόνοι αίματος χύθηκαν για να απελευθερωθούμε από Τούρκους, Βούλγαρους και Σλάβους

 

#Μακεδονία, #Ράμος, #Πλεύρης #Θάνος_Πλεύρης, #Βόρεια_Μακεδονία

Με δημόσια τοποθέτησή του, ο Θάνος σχολίασε το περιστατικό στη Φλώρινα, υπερασπιζόμενος τη στάση του δημάρχου.

Συγκεκριμένα, ανάφερε: «Διαβάζω ότι ο κ. Ράμμος πρώην διορισμένος πρόεδρος ανεξάρτητης αρχής αναφέρεται ότι έχουν χυθεί τόνοι μελάνι στο Σύνταγμα, στις διεθνείς συνθήκες και στην νομολογία του ΕΔΔΑ. Πράγματι ισχύει. Ομως έχουν χυθεί και τόνοι αίματος για να απελευθερωθούμε από Τούρκους, Βούλγαρους και Σλάβους για να είμαστε ελεύθεροι στη Μακεδονία μας. Και αυτό το αίμα ζυγίζει περισσότερο από το μελάνι. Τόσο απλά».

Η προκλητική ανάρτηση του Χρήστου Ράμμου

«Διάβασα ότι στην Φλώρινα παρεμποδίστηκε ένα μουσικό συγκρότημα να παίξει ένα τραγούδι, με το επιχείρημα ότι δεν ήταν στην ελληνική γλώσσα, αλλά στην προγεγραμμένη σλαβομακεδονική γλώσσα ή σε μια παραλλαγή της. Σε μια σύγχρονη δημοκρατία και σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου, όπως είμαστε στα χαρτιά και διεκδικούμε πάντα να είμαστε και στην καθημερινή πράξη [που είναι και το πιο δύσκολο], θα τραγουδούμε ό,τι θέλουμε, σε όποια γλώσσα ή διάλεκτο θέλουμε και θα λέμε ό,τι πιστεύουμε, ό,τι μας εκφράζει και ό,τι λαχταράει η καρδιά μας.

Έχουν χυθεί τόνοι μελάνης στα Συντάγματα μας, στις διεθνείς συμβάσεις που μας δεσμεύουν, και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για το δικαίωμα αυτό. Και ουδείς αυτόκλητος και αμαθής λογοκριτής, ειδικά όταν ασκεί δημόσια εξουσία, έχει το παραμικρό δικαίωμα ή αρμοδιότητα να μας βάζει εμπόδια στο να το κάνουμε, όπως και εμείς δεν τον εμποδίζουμε να τραγουδάει και να λέει ό,τι εκείνου του αρέσει.

Το «Σχέδιο Λίμνες» του Κ.Κ.Ε. για τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους στη Βόρεια Ελλάδα, όπως δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη»

 

#ΚΚΕ #Μακεδονία, #συμμορίτες #συμμοριτοπόλεμος

Σε πολλά άρθρα μας για τα χρόνια του Εμφυλίου και τη δράση του Κ.Κ.Ε. και του Δ.Σ.Ε., αναγνώστες μας έχουν αναφερθεί σε σχόλιά τους στο «Σχέδιο Λίμνες», με το οποίο το Κ.Κ.Ε. οργάνωνε τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους στη Βόρεια Ελλάδα, συγκεκριμένα σε Μακεδονία και Θράκη με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη. Απώτερος σκοπός των εμπνευστών του «Σχεδίου» ήταν η δημιουργία μιας ενιαίας και ανεξάρτητης «Μεγάλης Μακεδονίας».

Το Σχέδιο αυτό δημοσιεύτηκε αυτούσιο, σε μετάφραση από τα ρωσικά, στον «Ριζοσπάστη» της 17/12/1996 και το παραθέτουμε ολόκληρο στο σημερινό μας άρθρο. Αξίζουν, πραγματικά συγχαρητήρια, στην ηγεσία του Κ.Κ.Ε. τότε (Γ.Γ. του Κόμματος ήταν η Αλέκα Παπαρήγα) που επέτρεψε τη δημοσίευση του κειμένου του Σχεδίου στην επίσημη εφημερίδα του Κόμματος. Μόνο όταν βγαίνει στο φως όλη η αλήθεια παύουν οι εκατέρωθεν συνωμοσιολογίες, η διασπορά ψευδών ειδήσεων κ.ά.

Λάθη έγιναν απ’ όλες τις πλευρές και δεν πρέπει να επαναληφθούν, ιδιαίτερα στο άκρως ευμετάβλητο παγκόσμιο γίγνεσθαι των ημερών μας. Θα μπορούσαμε να αρκεστούμε στην απλή παράθεση του «Σχεδίου», θεωρούμε, όμως, ότι τέτοια σημαντικά γεγονότα δεν πρέπει να εξετάζονται μεμονωμένα και, επίσης, πρέπει να γνωρίζουμε πώς φτάσαμε σε αυτά.

Έτσι, θα αναφερθούμε στα γεγονότα του 1947 που σχετίζονται με το «Σχέδιο Λίμνες» (που φέρεται ότι εκπονήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1947 κοντά στις Πρέσπες, γι’ αυτό και πήρε το όνομα αυτό).

Διαβάστε περισσότερα:

https://www.protothema.gr/stories/article/1616525/to-shedio-limnes-tou-kke-gia-ti-dimiourgia-anexartitou-kratous-sti-voreia-ellada-opos-dimosieutike-ston-rizospasti/

Ιανουάριος 1949, Απόφαση 5ης Ολομέλειας της Κ.Ε. του ΚΚΕ: «Ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του».

 

Αμαλία

@4fABkkc5xTv2aek

Τέτοιες μέρες του 1949, συνήλθε στον Γράµµο η περιβόητη 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, η απόφαση της οποίας αποτελεί την πιο μαύρη σελίδα στην Ιστορία - Ποινικό Μητρώο της αριστεράς στην Ελλάδα: «Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδονικός (σλαβομακεδονικός) λαός τα 'δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα με το αίμα του για να την αποχτήσει». Είχε προηγηθεί, τον Δεκέμβριο του 1948, ένα κείμενο του Ν. Ζαχαριάδη στο περιοδικό “Δημοκρατικός Στρατός”, που προϊδέαζε για την απόφαση της 5ης Ολομέλειας: «Ο Μακεδονικός λαός θα αποκτήσει την ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση στην οικογένεια των λαϊκοδημοκρατικών λαών στα Βαλκάνια». Η προδοτική απόφαση της 5ης Ολομέλειας, αποτελεί συνέχεια της θέσης για “Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη”, που για πρώτη φορά ελήφθη στο 3ο Έκτακτο Συνέδριο του ΚΚΕ, το οποίο διεξήχθη στα τέλη Νοεμβρίου του 1924. Και αποτελεί την πιο μεγάλη επιβεβαίωση των διαφόρων συμφώνων που υπέγραψε το ΚΚΕ κατά την διάρκεια της κατοχής και μετέπειτα, πότε με τον Τίτο και πότε με τους Βουλγάρους, για την παραχώρηση της Μακεδονίας μας. Η απόφαση αυτή υπήρξε καταστρεπτική και για τους ίδιους τους αριστερούς, καθώς εκείνοι που συλλαμβάνονταν ως μέλη του παράνομου ΚΚΕ (όσοι παρέμεναν ακόμα στις πόλεις και δεν είχαν βγει στο βουνό...), αντιμετώπιζαν στα στρατοδικεία την ερώτηση, αν συμφωνούν με την απόφαση της 5ης Ολομέλειας. Δηλαδή, με την “απόσπαση μέρους εκ του όλου της ελληνικής επικράτειας”. Δικαίως, λοιπόν, η μετέπειτα χήρα του Μπελογιάννη, Έλλη Παππά, την χαρακτήρισε «καρμανιόλα για τον αγώνα και για τους αγωνιστές». Ήταν τέτοια η μανία του ΚΚΕ για την παράδοση της Μακεδονίας μας, που τα στελέχη του χαρακτήριζαν «προδότες» ακόμα κι όσους σλαβόφωνους κομμουνιστές και κομμουνίστριες δήλωναν Έλληνες/Ελληνίδες. Αναφέρει σχετικά η Έλλη Παππά, για τον διάλογο που είχε με την γυναίκα του Ζαχαριάδη και στέλεχος του ΚΚΕ, Ρούλα Κουκούλου, με θέμα μια σλαβόφωνη κομμουνίστρια ονόματι Χρυσούλα, που είχε δηλώσει στο Στρατοδικείο πως είναι Ελληνίδα: «Σε λίγο έτυχε ν' ανταμώσω τη Ρούλα Κουκούλου. Ήταν φουρτουνιασμένη. “Η Χρυσούλα έκανε υποχώρηση στο δικαστήριο”, μου είπε. Απόρησα, γιατί η κοπέλα δεν ήτανε διατεθειμένη ούτε δήλωση μετανοίας να κάνει ούτε να μιλήσει εναντίον του Κόμματος και του Δημοκρατικού Στρατού. “Τι υποχώρηση;”, ρώτησα. “Είπε στο δικαστήριο πως είναι Ελληνίδα”! “Καλά, κι αυτό είναι υποχώρηση;”. “Φυσικά! Αρνήθηκε την μακεδονική εθνικότητά της”». Βέβαια, μια ανεξάρτητη Μακεδονία, δεν θα μπορούσε να σταθεί στην πράξη ως κρατική οντότητα. Γι’ αυτό, νωρίτερα το ΚΚΕ είχε κάνει συμφωνία με τον Τίτο, να του παραχωρήσει την Μακεδονία, για να την ενσωματώσει στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (το σημερινό κρατίδιο των Σκοπίων). Και προφανώς, την Θράκη που θα “περίσσευε”, θα την παραχωρούσε το ΚΚΕ στην Βουλγαρία, για να αποκτήσει έξοδο στο Αιγαίο. Αρχικά, ο Τίτο χαιρέτησε την απόφαση της 5ης Ολομέλειας: «Η ΚΕ του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας θεωρεί τη θέση που πήρε η 5η Ολομέλειά σας για το ζήτημα των Μακεδόνων του Αιγαίου βασικά ως σωστή και ωφέλιμη για τον σημερινό απελευθερωτικό αγώνα». Γρήγορα όμως διαπίστωσε πως το ΚΚΕ δεν είχε σκοπό να παραχωρήσει την Μακεδονία σ’ αυτόν, αλλά στους Βουλγάρους! Στην ξαφνική αυτή αλλαγή στάσης του ΚΚΕ και την αθέτηση της προφορικής συμφωνίας του με τον Τίτο, προς χάρη των Βουλγάρων, θα αναφερθώ τις προσεχείς ημέρες... Πηγές: Σάκης Μουμτζής, «Πως η Ελλάδα παρέμεινε στον ελεύθερο κόσμο». «Εμφύλιος Πόλεμος - Έγγραφα από τα Γιουγκοσλαβικά και Βουλγαρικά Αρχεία», σε επιμέλεια Β. Κόντη και Σ. Σφέτα. Έλλη Παππά, «Μαρτυρίες μιας διαδρομής»

Η απαρχή της προδοσίας! 26 Νοεμβρίου 1924: το ☭ΚΚΕ υιοθετεί την θέση για “Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη”!

Αμαλία

Σήμερα συμπληρώνονται 100 χρόνια από την έναρξη του 3ου Εκτάκτου Συνεδρίου του ΣΕΚΕ. Δύο ήταν οι σημαντικές αποφάσεις που ελήφθησαν στο συνέδριο αυτό, που το ΚΚΕ χαρακτηρίζει “σταθμό στην ιστορία του”: η μετονομασία του ΣΕΚΕ σε ΚΚΕ και η υιοθέτηση της θέσης για “Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη”. Η ιδέα περί ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης, είχε πονηρά τεθεί από τους εκπροσώπους του ΚΚ Βουλγαρίας, στην 6η Συνδιάσκεψη της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας (ΒΚΟ), που έγινε τον Μάρτιο του 1924. Επί του θέματος αυτού, ελήφθη η εξής απόφαση: «Μόνο μέσα από τη δημιουργία μιας αυτόνομης Μακεδονίας και Θράκης θα μπορέσει να εμπεδωθεί η μόνιμη ειρήνη» Προφανώς, οι Βούλγαροι κομμουνιστές έθεσαν το θέμα της “Ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης”, σε συνεννόηση με την Μόσχα. Το ΚΚ Βουλγαρίας ήταν το πιο ισχυρό ΚΚ των Βαλκανίων και η Μόσχα προσδοκούσε πολλά απ’ αυτό. Βέβαια, μια κομμουνιστική Βουλγαρία χωρίς έξοδο στο Αιγαίο, δεν θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη στην ΕΣΣΔ. Οπότε, η Μόσχα έβαλε τους Βούλγαρους κομμουνιστές να δημιουργήσουν το θέμα, ελπίζοντας ότι το ΚΚΕ, σε συνεργασία με τους σλαβόφωνους της Μακεδονίας, θα δημιουργούσε αποσχιστικό κίνημα. Στην περίπτωση αυτή, θα έσπευδαν σε βοήθειά του, οι Βούλγαροι κομιτατζήδες. Και βέβαια, η “Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη” θα γινόταν σύντομα επαρχία της “Μεγάλης Βουλγαρίας”! Φυσικά, η Μόσχα γνώριζε πολύ καλά, ότι υποχρεώνοντας το ΚΚΕ να πάρει θέση υπέρ της απόσχισης εθνικών εδαφών, το εκθέτει σε διώξεις, απαγορεύσεις και πολιτική περιθωριοποίηση. Είναι μια ακόμα απόδειξη ότι η Μόσχα δεν ενδιαφερόταν καθόλου για την Ελλάδα και χρησιμοποιούσε το ΚΚΕ ως μοχλό πίεσης, για να κερδίσει αλλού. Εν συνεχεία, το θέμα τέθηκε στο 5ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν), που έγινε στην Μόσχα, στις 17 Ιουνίου έως τις 8 Ιουλίου 1924. Η Κομιντέρν επικύρωσε την απόφαση της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας και ο επικεφαλής της, Ντιμίτρι Μανουήλσκι, απεφάνθη ότι: «Στην Μακεδονία υπάρχει ισχυρό εθνικό κίνημα υπέρ της δημιουργίας ανεξάρτητου κράτους» Την απόφαση αποδέχθηκαν οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ (Πουλιόπουλος και Μάξιμος), οι οποίοι ανέλαβαν να την μεταφέρουν στα στελέχη του κόμματος. Ωστόσο, στην Αθήνα, συνάντησαν την πεισματική άρνηση δύο στελεχών: του γραμματέα του ΣΕΚΕ, Θωμά Αποστολίδη, αλλά και του πρώην γραμματέα, Γιάννη Κορδάτου, οι οποίοι προφανώς αντιλαμβάνονταν ότι μια τέτοια θέση θα είναι πολιτική αυτοκτονία! Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η Μόσχα απέστειλε στην Ελλάδα τον Μανουήλσκι, για να επιβάλλει την θέλησή της. Αυτός συγκάλεσε το 3ο Έκτακτο Συνέδριο, η συντριπτική πλειοψηφία του οποίου, αποδέχθηκε ότι: «Τα συνθήματα που διετύπωσε η Βαλκανική Κομμουνιστική Συνδιάσκεψη, για “ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη”, είναι τελείως ορθά και αληθινά επαναστατικά» Στην Απόφαση του Συνεδρίου, αναφέρονταν -μεταξύ άλλων- τα εξής: «Η ελληνική πλουτοκρατία καταδυναστεύει ένα μέρος του μακεδονικού και θρακικού λαού, κρατώντας με το σίδερο και τη φωτιά τη μακεδόνικη και θρακική χώρα στην υποταγή της... Αν δεν συντρίψουμε τον εθνικό ζυγό της ντόπιας μπουρζουαζίας που βαρύνει στη Μακεδονία και στη Θράκη, δεν μπορούμε να τσακίσουμε τον κοινωνικό ζυγό της ίδιας μπουρζουαζίας που βαρύνει επάνω σε μας... Να γιατί αγωνιζόμαστε για την ένωση των τριών τμημάτων της Μακεδονίας και Θράκης και για ενιαία και ανεξάρτητη κρατική τους ύπαρξη» Τέλος, ο “αντιρρησίας” Αποστολίδης καθαιρέθηκε από γραμματέας και διαγράφηκε για “αντικομματική στάση”. Νέος γραμματέας του ΚΚΕ, ορίστηκε από την Κομιντέρν ο “υπάκουος” Παντελής Πουλιόπουλος. Ο έτερος “αντιρρησίας”, Γιάννης Κορδάτος, αποχώρησε από το ΚΚΕ. Πηγές: «Το Τρίτο Έκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ (Κ)- Πρακτικά», Έκδοση του Τμήματος Ιστορίας του ΚΚΕ. «Το ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα (1918-1924)», εκδόσεις “Σύγχρονη Εποχή”. Ε. Σταυρίδη, “Τα παρασκήνια του ΚΚΕ"

Νοέμβριος 1944: Συμφωνία ☭ΚΚΕ - Τίτο για την παράδοση της Μακεδονίας μας!

 

Αμαλία

@4fABkkc5xTv2aek

Τέτοιες μέρες του 1944, τριμελής αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, αποτελούμενη από τους Ανδρέα Τζήμα, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Στέργιο Αναστασιάδη, μέλος του Π.Γ. του ΚΚΕ και Λευτέρη Ματσούκα, στέλεχος του ΚΚΕ, είχε μια κρίσιμη συνάντηση με τον Τίτο, που κατέληξε σε συμφωνία για το μέλλον της Μακεδονίας μας. Ας δούμε υπό ποιες συνθήκες έγινε η συνάντηση... Η Ελλάδα είχε μόλις απελευθερωθεί από τα στρατεύματα κατοχής και το ΚΚΕ, μέσω του ΕΑΜ, συμμετείχε στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Από την άλλη πλευρά, ο Τίτο είχε δημιουργήσει από τις 2 Αυγούστου 1944, την “Ομόσπονδη Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας” (το σημερινό κρατίδιο των Σκοπίων), που θα εντασσόταν στην ενιαία Γιουγκοσλαβία. Οι προθέσεις του Τίτο, για ενσωμάτωση της “Μακεδονίας του Αιγαίου” και της “Μακεδονίας του Πιρίν” (που ανήκε στην Βουλγαρία), στην δική του “Μακεδονία” και δι’ αυτής στην Γιουγκοσλαβία, είχαν καταστεί σαφείς από δημόσιες δηλώσεις του στενού του συνεργάτη, Σβετοζάρ Βουκμάνοβιτς (γνωστού με το ψευδώνυμο “Τέμπο”), που είχε “χρεωθεί” το θέμα: «Ο Μακεδονικός λαός δεν γνώρισε την ελευθερία του και τα δικαιώματα του στην Ελλάδα και στην Βουλγαρία. Στην Γιουγκοσλαβία όμως απέκτησε δικό του κράτος, ισότιμο με όλα τα άλλα κράτη της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας. Έθεσε όμως τις βάσεις για μελλοντική απελευθέρωση των αδελφών του. Η Λ.Δ. Μακεδονίας έγινε πυρήνας και προϋπόθεση για την ελευθερία και την ένωση της Μακεδονίας στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον» (Πηγή: Svetozar Voukmanovic - Tempo, “Borba za Balkan”) Βέβαια, απ’ την Βουλγαρία ήταν δύσκολο να αποσπάσει εδάφη ο Τίτο, διότι οι Βούλγαροι κομμουνιστές αντέδρασαν με σφοδρότητα στις δηλώσεις Τέμπο. Και προφανώς ο Στάλιν, δεν θα ήθελε να δημιουργηθεί αντιπαλότητα μεταξύ δύο κομμουνιστικών χωρών. Όμως, η απόσπαση της ελληνικής Μακεδονίας ήταν εφικτή, μέσω των “πρόθυμων” του ΚΚΕ, που δεν είχαν εθνικές ευαισθησίες! Αναφέρει σχετικά ο Τέμπο: «Σε περιοχές, όπως η Πέλλα, η Φλώρινα και η Καστοριά, το σλαβικό στοιχείο φτάνει το 60%. Γι’ αυτό ζητήθηκε από το ΚΚΕ συνεργασία πάνω σε αυτό το θέμα. Το ΚΚΕ στην αρχή ήταν διστακτικό και αρνήθηκε να συζητήσει, φοβούμενο την αντίδραση του ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας. Έτσι το θέμα αλλαγής των συνόρων με την Ελλάδα αφέθηκε γι’ αργότερα, αναμένοντας την νίκη του ΚΚΕ» (Πηγή: ό.π.) Φυσικά, οι κομμουνιστές δεν είχαν καμμία αντίρρηση να παραδώσουν την Μακεδονία στην Γιουγκοσλαβία, αλλά ζήτησαν από τον Τίτο να διατάξει τον Τέμπο να μην φανερώνει τις προδοτικές προθέσεις τους, γιατί τους... εκθέτει στην ελληνική κοινή γνώμη. Είπε, λοιπόν, ένας από τους εκπροσώπους του ΚΚΕ: «Εμείς πάντα υποστηρίζαμε την παραχώρηση αυτονομιστών δικαιωμάτων στον μακεδονικό πληθυσμό. Τα περισσότερα θύματα το Κόμμα μας τα έδωσε σε σχέση με τον αγώνα μας για το ζήτημα αυτό. Όμως, κατανοήστε ότι οι δηλώσεις του Στρατηγού Τέμπο, ότι ενδιαφέρεται ζωηρά για τη μακεδονική μειονότητα στην ελληνική Μακεδονία, δυσκολεύουν τη δουλειά μας στην Ελλάδα» (Πηγή: “Εμφύλιος Πόλεμος - Έγγραφα από τα γιουγκοσλαβικά και βουλγαρικά αρχεία”, σε επιμέλεια των ιστορικών Βασίλη Κόντη και Σπυρίδωνα Σφέτα) Ωστόσο, ο Τίτο ήθελε να εξασφαλίσει την δέσμευση του ΚΚΕ για την απόσπαση της Μακεδονίας ακόμα κι αν έχανε το ΚΚΕ στην επερχόμενη ένοπλη σύγκρουση. Έτσι, ξεκαθάρισε στους εκπροσώπους του ΚΚΕ ότι στην περίπτωση που θα χάσουν την μάχη για την επικράτηση σ’ ολόκληρη την Ελλάδα, θα πρέπει να συνεχίζουν τον ένοπλο αγώνα, μόνο και μόνο για να του παραδώσουν την Μακεδονία: «Τώρα σας μιλάω σαν κομμουνιστής. Αν σ’ εσάς επικρατήσει η αντίδραση, η Μακεδονία πρέπει να περιέλθει στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας» (Πηγή: ό.π.) Προφανώς, οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ δεν έφεραν καμμιά αντίρρηση στις απαιτήσεις του Τίτο, καθώς το σχετικό έγγραφο του αρχείου τελειώνει ως εξής: «Στο τέλος ο Στρατάρχης υποσχέθηκε ηθική και υλική βοήθεια στο ΚΚΕ»