Συμπληρώνονται 77 χρόνια από την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ στον Γράμμο, από τον Εθνικό Στρατό. Αυτή ήταν η τελευταία πράξη του συμμοριτοπολέμου 1946-1949.
Σύμφωνα με το αφήγημα της αριστεράς, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας (1945), το «κράτος της δεξιάς» κατεδίωκε συστηματικά τους «δημοκρατικούς» πολίτες, που είχαν συμμετάσχει στην «εθνική αντίσταση». Αυτοί, μην έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα βουνά για να γλιτώσουν, κι έτσι άρχισε η ένοπλη σύγκρουση. Πρόκειται για κραυγαλέο ψεύδος, το οποίο καταρρίπτεται από την διάταξη των δυνάμεων του ΔΣΕ.
Τον Σεπτέμβριο του 1946, τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσος, συναντήθηκαν με τον Βούλγαρο κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρώφ και του παρέδωσαν έκθεση, σύμφωνα με την οποία, η κατανομή των δυνάμεων των «καταδιωκόμενων δημοκρατικών πολιτών» ήταν η εξής:
Μακεδονία 2.180, Θεσσαλία 1.400, Ήπειρος περίπου 150, Στερεά περίπου 150, Πελοπόννησος περίπου 150.
Όπως παρατηρούμε, σε Κρήτη, Θράκη, νησιά Αιγαίου και Ιονίου, δεν υπήρχαν «καταδιωκόμενοι». Εκεί έκανε εξαίρεση το «κράτος της Δεξιάς» και δεν καταδίωκε τους «δημοκρατικούς» πολίτες; Στην δε Πελοπόννησο, που ήταν «κάστρο της Δεξιάς», κι είχαν γίνει τα πιο φρικτά εγκλήματα από τους αριστερούς (Μελιγαλάς, Φενεός, Στιμάγκα κ.α.), λογικά θα έπρεπε να οργιάζει η «λευκή τρομοκρατία». Ωστόσο, παρατηρούμε πως οι «καταδιωκόμενοι» ήταν μόλις 150. Άρα, «άνθρακες ο θησαυρός».#symorites #ελενη_γκατζογιαννη #ΕΛΕΝΗ #Ελένη_Γκατζογιάννη #συμμορίτες #ΚΚΕ #συμμοριτοπόλεμος78 χρόνια μετά: Η αλήθεια για την Ελένη Γκατζογιάννη και την ταινία "Ελένη" pic.twitter.com/rOF6PIQAYf
— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) August 28, 2026
"ΕΛΕΝΗ", Η ταινία που πολεμήθηκε από τη μεγαλύτερη μερίδα του τύπου στην Ελλάδα και αγαπήθηκε από την πλειοψηφία του τύπου στο εξωτερικό. Προβλήθηκε μόνο για λίγες ημέρες στην Ελλάδα αλλά λόγω 'δημοκρατικών' απειλών , βομβιστικών επιθέσεων και προπηλακισμών των θεατών από τους οργανωμένους οπαδούς του ΚΚΕ τελικώς η προβολή της διεκόπη. Τόσο "δημοκράτες"
Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία που δεν μπορούν να κατανοηθούν χωρίς να απαλλαγούμε από τους μύθους που δημιουργήθηκαν γύρω τους. Ο Αύγουστος του 1949 και η επιχείρηση «Πυρσός» είναι μία από αυτές. Στις πλαγιές του Γράμμου και του Βίτσι δεν κρίθηκε απλώς μια στρατιωτική αναμέτρηση. Κρίθηκε η τελική έκβαση μιας ένοπλης σύγκρουσης που είχε αφήσει πίσω της μια χώρα εξαντλημένη από την Κατοχή και τον συμμοριτοπόλεμο.
Το καλοκαίρι του 1949 ο ΔΣΕ βρισκόταν ήδη σε εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. Το κλείσιμο των γιουγκοσλαβικών συνόρων τον Ιούλιο είχε στερήσει από τις δυνάμεις του σημαντικές οδούς ανεφοδιασμού και στρατόπεδα εκπαίδευσης. Η επιλογή να μετατραπεί το αντάρτικο σε τακτικό στρατό είχε επίσης περιορίσει την ευκινησία του, ενώ οι απώλειες, οι λιποταξίες και η αδυναμία αναπλήρωσης των δυνάμεων είχαν δημιουργήσει ένα ολοένα μεγαλύτερο πρόβλημα.
Στην άλλη πλευρά, ο Εθνικός Στρατός είχε πλέον αποκτήσει σαφή επιχειρησιακή υπεροχή. Η ανάληψη της αρχιστρατηγίας από τον Αλέξανδρο Παπάγο, η συγκεντρωτική διοίκηση, η εντατική εκπαίδευση, ο σύγχρονος εξοπλισμός και ο αποτελεσματικότερος σχεδιασμός δημιούργησαν μια δύναμη ικανή να πραγματοποιήσει την τελική επίθεση. Η αριθμητική διαφορά ήταν τεράστια: περίπου 150.000 άνδρες του ΕΣ απέναντι σε περίπου 15.500 μαχητές του ΔΣΕ στον Γράμμο και το Βίτσι.
#Πυρσός, #συμμορίτες, #ΚΚΕ, #Τίτο, #Stalin, #Γράμμος #Βίτσι
Συνελήφθησαν από την αστυνομία τρεις αναρχοκομμουνιστές, για την φρικτή δολοφονία της Βάγιας Νέστορα. Μεταξύ αυτών και ο δισέγγονος του Ακίνδυνου Αλβανού (παραδόξως, ήταν το κανονικό του όνομα, κι όχι ψευδώνυμο), μιας «εμβληματικής μορφής του κομμουνιστικού κινήματος», όπως περιγράφεται από τα κόκκινα ΜΜΕ.
Ο εν λόγω «εμβληματικός κομμουνιστής», ανήκε στην διαβόητη ΟΠΛΑ και ήταν επικεφαλής της οργάνωσης στον ανατολικό τομέα Θεσσαλονίκης, με το ψευδώνυμο «Γιώργης». Παρεμπιπτόντως, ήταν ο (εκ μητρός) παππούς του γνωστού αριστερού δημοσιογράφου, Κώστα Βαξεβάνη, άρα ο συλληφθείς είναι ανιψιός του.
Μένει βεβαίως να αποδειχθεί, ότι ο απόγονός του ήταν μεταξύ αυτών που έκαψαν ζωντανή την Βάγια Νέστορα, αλλά ο «εμβληματικός» πρόγονος είχε κάψει ζωντανούς με χειροβομβίδες 5 αεροπόρους και τραυμάτισε άλλους 8, ως επικεφαλής τρομοκρατικής επίθεσης της ΟΠΛΑ κατά λεωφορείου της Αεροπορίας, που έγινε στις 30 Απριλίου 1947 στην Θεσσαλονίκη. Γι' αυτό το φρικτό του έγκλημα, δικάστηκε από το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 17 Οκτωβρίου 1947.
Επειδή ο πολύς κόσμος δεν ξέρει τι ήταν η ΟΠΛΑ (μέχρι πρότινος, το ΚΚΕ έκρυβε την ύπαρξή της...), θα αναφερθώ σήμερα στην δολοφονική αυτή συμμορία, που είχε ως επικεφαλής της τον «άγιο», με το φωτοστέφανο της εγχώριας σταλινικής ορθοδοξίας, Νίκο Πλουμπίδη.
