Οι Συριανοί πήραν το μάθημά τους και το πληρώνουν ακριβά!
Η απόφαση της εταιρείας που διαχειρίζεται το Crown Iris να βγάλει τη Σύρο από το πρόγραμμα των προσεγγίσεών του είναι ένα ηχηρό χαστούκι στην τοπική τουριστική οικονομία. Χιλιάδες επισκέπτες, έσοδα για καταστήματα, εστιατόρια, ταξί, ξενοδοχεία και τουριστικές επιχειρήσεις χάνονται.
Και όλα αυτά επειδή κάποιοι θεώρησαν ότι μπορούν να μετατρέψουν το λιμάνι της Σύρου σε χώρο πολιτικής αντιπαράθεσης και να στοχοποιήσουν Ισραηλινούς τουρίστες.
Ας το πούμε χωρίς περιστροφές:
Άλλο η διαμαρτυρία και άλλο η αλητεία.
Άλλο η πολιτική άποψη και άλλο ο ρατσισμός.
Άλλο η αλληλεγγύη στους Παλαιστινίους και άλλο να στοχοποιούνται άνθρωποι επειδή είναι Ισραηλινοί ή Εβραίοι.
Το σύνθημα «Free Palestine» δεν αποτελεί συγχωροχάρτι για κανέναν. Δεν μετατρέπει την παρανομία σε δικαίωμα και δεν απαλλάσσει κανέναν από τις συνέπειες του νόμου.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά της Ρόδου.
Στη Ρόδο οι επαγγελματίες του τουρισμού δεν κάθισαν να παρακολουθούν αμέτοχοι. Αντέδρασαν αποφασιστικά απέναντι σε όσους επιχείρησαν να δημιουργήσουν κλίμα έντασης γύρω από την άφιξη του Crown Iris. Δεν τους επέτρεψαν να μετατρέψουν το λιμάνι και την τουριστική αγορά σε πεδίο πολιτικής επιβολής.
Η Ρόδος έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα:
Το νησί είναι ανοιχτό στους τουρίστες. Δεν είναι χώρος για να κυνηγάς τουρίστες.
Και η Αστυνομία οφείλει να βρίσκεται ακριβώς εκεί: στην εφαρμογή του νόμου.
Όταν υπάρχουν πράξεις που συνιστούν ρατσιστική στοχοποίηση, αντισημιτισμό, απειλές, βία ή παράνομη παρεμπόδιση, δεν υπάρχει κανένα «δικαίωμα διαμαρτυρίας» που να τις νομιμοποιεί.
Ο αντιρατσιστικός νόμος πρέπει να εφαρμόζεται χωρίς πολιτικές εκπτώσεις και χωρίς εξαιρέσεις.
Όχι μόνο όταν ο δράστης είναι κάποιος που δεν μας αρέσει πολιτικά.
Σε όλους.
Γιατί αν δεχθούμε ότι μια ομάδα μπορεί να στοχοποιεί ανθρώπους λόγω εθνικότητας ή θρησκείας και στη συνέχεια να κρύβεται πίσω από ένα πολιτικό σύνθημα, τότε έχουμε καταργήσει στην πράξη την ισονομία.
Η Σύρος τώρα βλέπει τις συνέπειες.
Η κρουαζιέρα δεν είναι υποχρεωμένη να πηγαίνει εκεί όπου οι εταιρείες θεωρούν ότι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ομαλή και ασφαλή υποδοχή των επιβατών τους. Υπάρχουν δεκάδες άλλα ελληνικά λιμάνια που είναι έτοιμα να υποδεχθούν τους επισκέπτες.
Και η Ρόδος είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Οι τουρίστες δεν είναι πολιτικοί αντίπαλοι. Είναι επισκέπτες. Είναι πελάτες. Είναι εισόδημα για τις τοπικές κοινωνίες.
Όποιος τους τρομοκρατεί ή τους στοχοποιεί, δεν «χτυπά το Ισραήλ». Χτυπά τον ταξιτζή, τον ξενοδόχο, τον εστιάτορα, τον καταστηματάρχη, τον ξεναγό και τελικά ολόκληρη την τοπική οικονομία.
Γι' αυτό οι επαγγελματίες της Σύρου πρέπει να αναρωτηθούν:
Πού ήταν όταν κάποιοι δυσφημούσαν το νησί τους;
Γιατί η ανοχή έχει κόστος.
Και τώρα το κόστος αυτό έφτασε στον τουρισμό.
Το μάθημα της Ρόδου είναι απλό και πρέπει να γίνει μάθημα για κάθε ελληνικό νησί:
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλει πολιτικές απόψεις με εκφοβισμό. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να στοχοποιεί τουρίστες λόγω εθνικότητας ή θρησκείας. Και κανείς δεν πρέπει να θεωρεί ότι το σύνθημα «Free Palestine» τον τοποθετεί πάνω από τον νόμο.
Η Ελλάδα είναι δημοκρατική χώρα.
Εδώ επιτρέπεται η διαμαρτυρία.
Δεν επιτρέπεται όμως ο ρατσισμός, ο αντισημιτισμός και η αλητεία.
Και όταν αυτά εμφανίζονται, η απάντηση δεν μπορεί να είναι ανοχή.
Η απάντηση πρέπει να είναι ο νόμος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου